bak þimdi. çok hýzlý geçicem. takip etmeye çalýþ tamam mý. edemezsen bir yerde kalýrsan da kal ne yapalým. soramam sana yasemin hoca gibi "nerde kayboldunuz hocam sizi nerde kaybettik" diye. yetiþen yetiþti, kalan da takýldýðý yerde kayboldu. o kadar hýzlý yürüyorum ki, geriden baðýrýnca hava yeterince titreþemiyor kulaðýma kadar, duyamýyorum sesini. bu ara yavaþ yürümeyi deniyorum. çünkü baktým ki hýzlý yürüyünce de bir þey olmayacak. hýzlý yürüyünce de zaman geçiyor, yavaþ yürüyünce de. adýmlarýmý yavaþlatarak nefesimi tutmayý deniyorum. bugün bi þöyle boynumu eðdim aþaðýlara baktým. sonra iyice dik durdum dikleþtim, saygýlar selçuk, göðsümü karnýmý kasýklarýmý bacaklarýmý dizlerimi geçtim ayaklarýma vardým. vay dedim sonra durdum. ne uzun yol gittik, ne uzunmuþum ne kocamanmýþým aslýnda dedim. 20 yaþýndayým, ama düþüncelerim küçücük, düþüncelerim parçalý ve küçük. "nasýlsýn" diye sorunca beni bir hal alýyor, cevabýn derinliðini ayarlayamýyorum. sorulara doðru cevap da veremiyorum. de bak bi. bi nasýlsýn diye sorsana. ilkokul repliði.
nasýlsýn.
kýçým düz.
nasýlsýn?
saçlarým uzadý ya.
nasýlsýn?
pasta meyveliymiþ. ben yerim onu bana ver.
nasýlsýn.
20.16!
nasýlsýn?
72körv? sensin 72körv!
nasýlsýn.
güneþ portakal gibi.bak bak tam parmak ucumdan bak. sýksak sýcak portakal suyu olur. tiksindim. biri çabuk yaðmur yaðdýrsýn.
benim bir sürü cevabým olduðu için, kimseye sormuyorum nasýlsýn diye.evet, aslýnda ben totalde bir gerizekalýyým ve uyumak ve çay içmek istiyorum bi an önce. dokusu hafiften kaþýndýran yeþil ekoseli koltuklarýmýzda, güneþ ýþýðý vursun terleyerek uyanalým ve, 5 çayýnda çay içelim oturma odasýnda.annem, birlikte aðlayacaðýmýza söz verdi bugün çünkü ben dönünce. 3 times and you lose çalsýn arkada. ben de hep akþam sekiz bursasýnýn durgunluðunda yürüyüþe çýkayým. yazlar artýk daha mý tatsýzlaþýyor büyüdükçe? hayal kurmak zorlaþýyor. çünkü gerçek iplerle ayak bileklerim toprakta, güven arýyor kendine. ne saçma, ne saçma. her þeyin olma ihtimali olduðu bir dünyaydý ya , benimki , þimdilerde birileri arkamdan zorla itiyor sanki, ýýýh, hadii, yaþaa, nefes aaal, diyor. ne hatrý var bilmiyorum, ama camdan aþaðý atlamýyorum. atlamýyorum bir türlü.

bana ne oluyor bilmiyorum ama, bazen her þeyi öldüresim ve bozasým geliyor. ne saçma þu kurulu düzen, ve insanlarýn konuþmalarý, hissetmeleri ve aþýk olmalarý çok saçma.

ah, bir parçan benim olabilseydi sadece. ama büyük ihtimalle seni hayatýmýn sonuna dek bir daha göremeyeceðim. üstüme sindi huzurun. toplasan hayatýmda iki paragraf bile konuþmamýþken seninle. bir parçaný versen, ah, ve ben de biraz yaþadýðýmý hissedip tüm bu saçmalýðýn bir parçasý olsam seve seve. neden var ki umudum peki? sesini unutacaðým yakýnda. unutmasam keþke. unutmama gibi bir þansým olur mu sence?
bir parçaný ver sadece. umut ediyorum hep, perdenin arkasýndan, gün içinde. saksý çiçeklerinin topraklarý suyunu çekiyor.

windows, doors, walls and carpets, chairs, tables and flowers, bread, wine,
butter and jam, fries, meat, beans and all spices.
i've lost the taste of these things for two weeks now.
i'm just waiting for a cup of dirty snow.
airports, railroad stations, highways, streets and foggy lines.
traffic, lights, cars and planes, boats, bicycles and walkers.
now i'm wondering, blind, in the city.
i'm surrounded by towers, made of dirty snow.
faces, ears and bellies, backsides, legs, fingers and feet.
sweat, tears, dripping bodies, parties, someone is fucked up.
now i'm quiet in this snow, snowy country.
i'm hanging on until i am old, just older than now.

kemandan ve hiçbir yaylý çalgýdan bahsetmesek artýk, ben de yorulmasam. kavga etmek istiyorum biraz, biraz öfke, biraz tuz.

garip bir gece olacak bu.

konuþmadýðým gibi yazamadým da, çünkü yanlýþ bir tuþ onayýyla yazdýðým her þey silindi.
olmasý gerektiði gibi.

"çayý mý daha çok seviyorum acaba, yoksa kahveyi mi?" diye sordum kendime. çünkü yapacak iþim yoktu hiç. bir avuç salak olarak amfide oturuyorduk ve, yanýbaþýmda iki yudum can çekiþen kahveye bakarak sorguluyordum bunu.

þimdi mesela adaya düþürseler beni, hani düþerim tamam, deseler ki iki tane biþey verdik sana, yanýna ömür boyu yetecek kadar çay mý istersin kahve mi? deseler, ne derim acaba.

bazen de durup yaprak hýþýrtýsý dinliyoeum. çünkü yapacak iþim yok hiç.

sallandýrsan beni boynumdan. nelere kalmýþ isteðim, nerelere dökülmüþ kýrýntýlar.

üç kelime bile bir araya gelmiyor artýk. hepsi de sizin cüce fikirsizlikleriniz ama gereksiz gevezelikleriniz yüzünden.

güzel hýdýr babam,

küçüklüðümüzden beri ateþlerin üstünden atladýk hep saçlarýmýz yanacak korkusuyla. gül dallarýna dilekler astýk, topraðýn altýna gömdük kargacýk burgacýk yazýlarýmýzý.

benim bu geceden dileðimdir, büyükannemin toparlanmasý ve güç bulmasý daha iyice. düþüncelerime tahammül edemiyorum , o yüzden beni uyutmaný istiyorum gün aðarýncaya dek, çiylerin arasýndan sabahýn narin serinliðinde topla hepimizin aklýndakini ve yüreðindekini.

düþüncelerime tahammül edemiyorum. dileðim þifana bulansýn,ve onun þifasý olsun.

ne biçim bir hayat þekliyse bu, bir hafta sonraki akþamýn ertesi sabahýnda duþ almayý planlatacak þekilde bir ucubeye dönüþtürüyor insaný. ben çok rahatsýzým. düþünmeden, bir þeyleri sindirmeden sürekli yoðrulmak, çarþambanýn aniden cuma, perþembenin aniden pazartesi olmasý. gece ve gündüz diye ayýrýrdýk eskiden, þimdi o da kalmadý.

cumaya az kaldý ama. kimse gelmeyecek, salon yine boþ olacak, ama ben ilk defa, kendi kendime kurduðum bir masalýn içinde , kendi kendimi eðlendirerek dans edeceðim. o zaman belki daha çok kalabilirim su yüzünde. belki de ciðerlerim büyür.

bir sene olmuþ. bak yine geldi þenlik. ne ara o kadar gün yattýk kalktýk, ne zaman kýþ oldu bahar oldu...tamam, sus, çok düþünme, öyle anlaþmýþtýk.
ama özlüyor insan. iki þarap þiþesini uç baþa koyup çimenlerde aylaklýk ettiklerini özlüyor. birlikte tepindiklerini. yasin'i bile.
bunlar geldi sabah sabah same song&dance'i dinlerken aklýma. evet sabah sabah eminem dinledim bi kere. evet, eminem dinleme kýsmýný geçtim de, sabah sabah dinleme olayý daha anlamsýz. ama öyle gelince içimden, anlamsýz olan o kadar çok þey var ki.

böyle de güzel mi acaba? düþünmem lazým ama bunu (tamam, çok derine dalmadan.)
bir çýkýyorum taa diplerden, "özlüyorum!" diye baðýrýyorum ciðerlerim yanarken, sonra yeniden tuz kokusunda, batýyorum.

ada, çok uzakta.